Ky Artist Pikturoi Trashëgiminë e Lezhës për të Dhënë një Mesazh të Fuqishëm

©Markel D Capo

Ai është ndryshe. Me stilin e tij, që i ngjan produktit të një pjekurie artistike që zakonisht arrihet kaluar të 50-ve. Me idetë e tij artistike ai u shmang nga rrjedha e madhe e artit të sotëm të prirur kah abstragimi apo estetika e kaotikes.

Markel D Capo është 31 vjeç, dhe mund të bënte ç’të donte me talentin e tij, mund të arrinte sukses duke përzgjedhur diçka prej mijëra nuancave dhe formave të artit bashkëkohor, megjithatë, ai nuk zgjodhi asnjërën prej tyre, në fakt, zgjodhi të kundërtën e modernes, për ta tejkaluar vetë modernen në art, ai vendosi në qendrën e punës së tij gruan, dhe e veshi atë me bukurinë dhe stolitë e zadrimores dhe mirditores.

©Markel D Capo

Punimet e tij kanë minimimalizëm estetik të tillë që e ëmbëlsojnë syrin e vrojtuesit dhe të bëjnë të dashurohesh shpejt, në shikim të parë, me pikturat e tij.

Markel D Capo

Minimalizmi i Markel-it, me vijat e harkuara bukur, me ngjyrat e nurit të mirditores, me shndritjen e stolive të zadrimores, dhe kozmogoninë e Xhubletës së malësores formësojnë atë që shpesh përkufizohet me fjalën tradimoderne, duke nënkuptuar kështu një shkrirje të tipareve më të mira të tradicionales dhe modernes.

©Markel D Capo

Do të ishte naive të ndalonim vlerësimin e artit të Markel-it vetëm tek pasuria estetike e pikturave të tij.

Mesazhi i tij në fakt është shumë më i fortë, me fuqinë e artit të tij ky artist po lartëson gruan e dikurshme për të thënë se koha ku jetojmë sot ka sërish aq shumë nevojë për to.

©Markel D Capo

Ky mesazh, kjo filozofi e tij përcillet më së miri kur shohim gratë që mbajnë mbi kokë kalatë e qyteteve, të cilat janë shëmbëlltyra më e vërtetë e mënyrës se si funksiojnë realisht gjërat.

©Markel D Capo

“Burrat nën hije, lozin kuvendojnë, pika që s’u bie se nga gratë rrojnë.”

“Botën e mban në këmbë, puna e papaguar dhe mundi i pashpërblyer i grave”, thoshte me bindje të plotë Minda Gates pa vite mëparë.

Pothuajse në të njëjtën kohë kur me gjasë në mendjen e Markelit merrte trajtë mendimi se:

“Kalanë e mban në këmbë, puna e papaguar dhe mundi i pashpërblyer i grave”.

“Qytetin e mban në këmbë puna dhe mundi i pashpërblyer i grave”.

©Markel D Capo • L I S A • E virtytshme dhe kaq e bukur sa të ndalon frymën, Lisa e Lezhës ruan çdo traditë me fanatizën, sepse gruaja shqiptare e lidh jetën me trashëgiminë dhe zakonin.

Markeli po thekson me forcë se ato janë pra, heroinat e heshtura që e mbajnë botën në lëvizje, është ajo zonja që punon çdo ditë përtej orarit zyrtar, është ajo nëna që zgjohet më herët të ndihmojë fëmijën me detyrat e shkollës, është ajo dora e mjekes që ulet butësisht mbi ballin e pacientit, është ajo gruaja që sakrifikon çdo ditë sepse rrethanat e detyruan të ishte edhe nëna edhe babai i fëmijëve të saj. Ato janë të heshtura, nuk i njeh askush në veçanti, nuk i dimë emrat e tyre, por ajo që dimë, me siguri të plotë, është se ato janë aty, dhe se bota lëviz prej tyre. Ato janë lidhja jetike.

Në syrin e një kryefamiljari pra, thënia e Melinda Gates mund të tingëllojnë kështu:

“Shtëpinë e mbajnë në këmbë përpjekjet dhe sakrifica e paçmuar siç duhet e gruas.”

E kështu Markeli na çon drejt një Rozafe të re, të asaj që kalanë e mban mbi kokë dhe jo trup-murosur në të, që gurët e saj të mos bien.

Ky artist po thotë se kohët e sotme kërkojnë edhe atë vajzën e mençur të shkolluar (“me kokë”), edhe atë bukurinë e Instagramit, por sigurisht edhe karakterin, zellin, vullnetin dhe gatishmërinë për vetësakrifikim për familje të zadrimores, mirditores, dhe malcores.

E nëse ky kusht i fundit, nuk plotësohet, ajo zor se e mban mbi kokë, kurorën më të bukur të jetës, shtëpinë.

©Markel D Capo