“Zotërinj, jepjani bursën këtij djali!”

I marrë në raport me numrin e banorëve, është 100% e sigurtë se Lezha është qyteti i një dendurie të pakrahasueshme ekspozitash, e kanë quajtur qytetin e artit, piktorëve, i poetëve, i shkrimtarëve.

Ka diçka të fshehtë, ikëse, të pashpjegueshme që gjendet e ngërthyer në shpirtin kolektiv të kësaj toke që nuk ndalon së frymëzuari edhe në skajet e tij të lëna në harresë ku mungesa e infrastrukturës, varfëria e pamundësia janë ulur këmbëkryq.

“Por zotërinj të dashur”, pati thënë një shkrimtar i madh shqiptar, “aty ku ushqehet shpirti mund edhe të mos çoni bukë”.

Mbështetja morale dhe financiare për një syth artistik është detyrim i madh, është investim gjithashtu për pasurinë e përbashkët të qytetit, për ndërgjegjen kolektive të tij, kurse nga ana tjetër dështimi për ta ndihmuar atë, do të thotë dështim për t’i dhënë mundësinë një artisti që të realizohet deri në potencialin maksimal të tij, rreziku është se asgjë mund të mos ndodhë, por nëse e bëni, nëse e ndihmoni, po hapni shtegun që të kemi një kryevëpër arti më shumë, një artist më shumë, një emër më të ndritur për Lezhën, diçka për të cilën mund të nderohemi e të krenohemi më shumë, asnjëherë nuk i dihet!

Jepjani bursën këtij djali, a çfarë të ketë nevojë, një ditë mund do të krenoheni që e bëtë, ose do të nxini nga turpi që nuk e bëtë, sepse në vend që të bënit diçka, parapëlqyet t’i shkonit deri në fund lojës me solitaire në kompjuterat e zyrave të shtetit.

E kemi fjalën për ekspozitën që është hapur sot dhe që i përket një talenti të lindur. Vilson Nika, një i ri 19 vjeçar nga fshati Torovicë, është prezantuar për herë të parë para publikut me 15 pikturat e tij të para.

Megjithëse vizaton që prej moshës 5 vjeçare, penelin dhe bojrat i’a mundësuan vetëm një vit më parë. Word Vizion e mbështeti talentin që rastësisht e identifikoi mësuesi i pikturës që sapo kishte shkuar për të dhënë mësim në fshatin Torovicë.
Kjo e ndryshoi jetën e Vilsonit dhe sigurisht i hapi të tjera përspektiva. Pas 1 viti punë, ai doli para publikut duke impresionuar.

“E kam parë këtë në kopertinën e librit tim dhe vendosa ta pikturoj”.

Kjo është përgjigja që mori Drejtori i Arsimit në Lezhë, Bardhok Pulaj, pyetjes se ku ishte frymezuar piktori i ri në punën e bërë mbi portretin e Napoleon Bonapartit. Ai u tregua i sinqertë duke shpjeguar se ka lexuar pak për pikturën por dëgjon shumë për të.

Kalaja e Lezhës ishte punimi i fundit që sigurisht nuk e ka parë vetë, por në pikturë e ka realizuar nga fotografia. Punimet e tij u prezantun në Qëndrën Kulturore të Fëmijëve në Lezhë dhe 19 vjeçari mori vlersime maksimale.

Familja sakrifikoi për t’i dhënë shtysa të Vilsonit, që edhe pse nuk mundi dot të shkonte në shkollën e artit Prenk Jakova në Shkodër thotë se kërkon të përballet pasi ka ambicie fakultetin e arteve. Mundësite e këtij artisti të ri janë të mëdha e kjo sipas mësuesit Klevin Pjetri, i cili edhe identifikoi dhe nxiti trë riun, janë të mëdha. Ai thotë se është impresionuar nga ajo që kishte konstatuar që në takimin e parë me nxënësin që tashmë po rritet si artistë.

Kelvin Pjetri: “Nga pikturat e murit tek forma e saktë që ishin shumë të veçnata ishin arsyet që sollën edhe interesin tim ndaj këtij nxënësi. Më habiti fakti sesi e konceptonte ai formën. Çdo artist para se të realizojë një vepër duhet ta konceptojë në kokë dhe sesi mund të realizohet dhe më pas të hedhë atë. Kjo punë do një angazhim të madh dhe punë të gjatë ndaj edhe unë u habita me Vilsonin sesi e kishte arritur pa asnjë pikë referimi. Çdo artist ka një përqindje talent dhe shumë përqindje punë, në rastin e Vilsonit është më shumë se 50 % talent.”

Vështërsitë për të vijuar pasionin kanë qënë të shumta për Vilson Nikën dhe në momentin që i dhanë mundësi ai u prezantua denjësisht. Peisazhi dhe ngjyrat janë lidhja e fortë e tij me pikturën.

Vilson Nika: E vështirë ka qënë shumë sepse nuk kisha mundësi. Unë dua të falenderoj Word Vizion që më mundësoi telajont, bojërat, penel e gjithçka në mënyrë që unë të kisha mundësi të pikturoja. Unë jam shumë i lidhur me peisazhin dhe ngjyrat në përgjithsi dhe sigurisht sot jam shumë i lumtur që mu hap një dritare dhe një mundësi.

Talenti i Vilsonit është i lindur, ndaj edhe mesuesi i tij Kelvin Pjetri thotë se raporti mes këtij talenti dhe punës është i barabartë.

Kelvin Pjetri: Unë isha i bindur që në një kohë të shpejtë ai do të shpërthente ashtu siç jam i bindur se do të arrijë edhe më shumë. Fakti që nuk arrijmë ti dallojmë këto talente të lindura nëpër rrethe është mangësi e jona si mësues dhe ndoshta i lejojmë të harrohen dhe kjo nuk më pëlqen.

Prej një viti, Vilson Nikës i janë mundësuar mjete pune dhe kushte që ai të shpalosë talentin e tij. Ai i ka vënë ato në përdorim të mire dhe u prezantua me pikturt e tij me tematikë të miksuar ku dominon subjekti i histories dhe natyrës.

Pasi mbaroi klasën e 9-të dhe nuk arriti dot shkollën e artit, Vilson Nika, u transferua në shkollën e mesme profesionale të teknologjisë ushqimore në Bushat si një mundësi për të ndjekur shkollën. Ai nuk pranoi asnjëherë të hiqte dorë nga pasioni i tij dhe tani dëshiron fakultetin e arteve të bukura dhe ëndrra e tij të vazhdojë.