10 Frazat Magjike që Çdo Fëmijë Ka Nevojë të Dëgjojë

Mes mijëra fjalëve që nënat u thonë fëmijëve, ka disa që i bëjnë ata më të fortë, më të zgjuar, më të mirë dhe më të sigurtë.

Këto 11 fraza kontribuojnë në zhvillimin harmonik të fëmijëve dhe i bëjnë ato të lumtur. Mos ua kurseni!

#1

Fëmijët na testojnë në mënyrë të pavetëdijshme me sjelljen e tyre të keqe. Është sikur po thonë, “A do të më duash edhe kështu?”

Përgjigjja duhet të jetë e qartë: “Sigurisht që do ta bëj! Jam e lumtur që të kam. Nëse unë mund të zgjedhja nga të gjithë fëmijët në botë, unë do të të zgjidhja sërish ty.

“Në këtë mënyrë, zhvilloni një psikikë të shëndoshë tek fëmija juaj.

#2

Këto 3 fjalë magjike janë vendimtare për zhvillimin e shëndetshëm të fëmijës suaj.

Gjithashtu është e rëndësishme t’i mbështetni fjalët tuaja me veprime: kaloni kohë së bashku, duke luajtur, duke qeshur, duke fryrë flluska, duke përqafuar fëmijën tuaj, duke diskutuar problemet e tij dhe duke e mbështetur atë nëse është e nevojshme.

#3

“Uaa, dhoma jote është e pastër!” “Bravo! Paske rregulluar shtratin! “” I paske palosur rrobat në mënyrë të rregullt! Të lumtë!”

Fraza të tilla ndihmojnë fëmijën tuaj të ndiejë mbështetjen dhe besimin tuaj tek ai. Kështu ia bëni të qartë se përpjekjet e tij po vlerësohen.

Gjithashtu, çdo “përforcim pozitiv” shkakton ndjenja të këndshme dhe emocione pozitive, gjë që sjell përsëritjen e sjelljes së miratuar.

#4

Ne të gjithë jemi njerëz dhe të gjithë ne mund të bëjmë gabime. Është e rëndësishme që duhet të keni guximin t’i pranoni dhe kërkoni falje edhe nga fëmijët tuaj.

Në këtë mënyrë u bëjmë të ditur që i vlerësojmë dhe i respektojmë. Dhe gjithashtu u mësojmë atyre se nëse dikush nuk ka të drejtë, ai duhet të kërkojë falje dhe të mos përsërisë veprimet e tij.

#5

Shtypja e emocioneve negative çon në neurozë dhe sëmundje psikosomatike. Një fëmijë ka të drejtë të zemërohet.

Ai duhet të lejohet të brengoset për një lodër të humbur ose të qajë kur lëndohet. Ndalimi i ndjenjave negative, në shfaqjen e tyre, është një ndalim për të qenë vetë spontan.

Detyra jonë si prindër është të mësojmë një fëmijë që të shprehë emocionet e tij pa dëmtuar askënd.

#6

Është e rëndësishme që fëmija të dijë se duhet të guxojë. Gjithkush në botë ka frikë nga diçka dhe trimëria është vetëm të dish se si të kapërcejnë frikën ose të veprojnë pavarësisht nga ajo.

Nëse fëmija juaj ka frikë nga diçka, ndani me të kujtimet dhe përvojat tuaja se si keni mësuar ju të përballeni me frikën tuaj.

#7

Duke i dhënë fëmijës të drejtën për të zgjedhur, ne i mësojmë atij që të dëgjojë veten dhe të mos ketë frikë të kundërshtojë gjëra që janë në kundërshtim me bindjet, dëshirat ose interesat e tij.

Fëmijët që vazhdimisht kanë gjëra të zgjedhura nga të tjerët për ta rriten pasivë, të varur dhe të manipuluar lehtë nga autoriteti i dikujt tjetër.

Kur kërkoni një bindje të padiskutueshme nga fëmija juaj, mendoni 20 vjet përpara. A doni me të vërtetë që ai të bëhet një i rritur i cili u bindet të gjithëve dhe nuk përpiqet të mbrojë pozicionin e tij?

#8

Duke i kujtuar fëmijës sukseset e tij të kaluara, ti e bind atë për fuqinë e tij dhe e ndihmon të kuptojë se mund të arrijë edhe më shumë.

#9

“Është në rregull! Provoje përsëri.” “Unë besoj tek ti!” “Askush nuk ia del menjëherë.”

Kjo është ajo që duhet t’i thoni fëmijës tuaj në rast dështimi, madje edhe në ato dështime që duken serioze (si një notë të keqe apo humbja në një garë).

Fëmija juaj duhet të kuptojë se çdo person i suksesshëm ka bërë gabime dhe se gabimet ndihmojnë në zhvillimin e këmbënguljes, durimit dhe cilësive të tjera të rëndësishme.

Më e rëndësishmja, megjithatë, tregon se dështimet e tij nuk do të kenë asnjë ndikim në atë se sa ju e doni atë.

#10

Prindërit shpesh e përdorin përemrin “ne” në lidhje me fëmijën e tyre:

“Kemi filluar tëe cim këmbadoras!” “Ne po shkojmë në kopsht tashmë.” “Së shpejti do të fillojmë klasën e dytë.”

Në fëmijëri, ndjesia e nënës dhe fëmijës si një e tërë është e dobishme për zhvillimin e fëmijës dhe madje është e nevojshme për mbijetesën e saj.

Megjithatë, në të ardhmen, frenon zhvillimin dhe pengon ndarjen psikologjike.